Brunello proeverij bij De Karpendonkse Hoeve | 8 maart 2010
De proeverij van Ciacci Piccolomini bij De Karpendonkse Hoeve, waar wij vorige maand al over berichtten, kon vandaag rekenen op een flinke opkomst. Ruim 50 gasten, waaronder diverse collega's uit het vak, hadden de reis naar Eindhoven ondernomen om het evenement bij te wonen. En zo waren afvaardigingen van De Zwaan, De Librije, Busio, Het Savarijn en Mei Wah present om de wijnen van dit gerenommeerde Toscaanse huis te proeven. Afzonderlijk en in combinatie met een drietal gerechten uit de keuken van Peter Koehn.
De wijngaarden van Ciacci Piccolomini bevinden zich ten zuidwesten van de gemeente Montalcino, op een steenworp afstand van het Middeleeuwse dorpje Castelnuovo dell’Abate en de abdij van Sant’Antimo, op zo’n 300 meter boven zeeniveau. In totaal werden zeven wijnen gepresenteerd, van de instap-IGT (bij De Karpendonkse Hoeve de rode huiswijn) tot de Riserva van de meest hoogwaardige cru van Piccolomini: de Pianrosso. De wijnmaakster zelf was wegens een onvoorziene vertraging op het vliegveld verlaat, maar dit werd evengoed uitstekend opgevangen door de medewerkers van importeur Caves WMU, waaronder voormalig Avant Garde-sommelier en Alliance Hennessy Gastvrijheidsprijs-winnaar Yannick Kovac.
Grofweg konden drie constateringen gemaakt worden bij de geschonken wijnen. Allereerst wordt de gehele range van Piccolomini op klassieke wijze geproduceerd, wat een totaal ander karakter oplevert dan we gewend zijn bij Brunello's. Eerder slank en fruit-gedreven dan intens en bombastisch. Het Sloveens eiken zorgt bovendien voor een meer subtiele houtlagering. Dat wil overigens niet zeggen, punt twee, dat de wijnen vroeg op dronk zijn, aangezien met name de 2004 en 2005 Brunello nog behoorlijk gesloten waren en pas over een jaar of 5 hun optimale niveau zullen bereiken. En tenslotte: er is een behoorlijk verschil in kwaliteit merkbaar tussen de 'standaard' Brunello's enerzijds, en de Riserva Pianrosso 2004 anderzijds. De flagshipwine was namelijk van absolute wereldklasse, en toonde het duidelijkst met welk vakmanschap men bij Piccolomini opereert.
Uiteraard zorgde dit voor enige nieuwsgierigheid omtrent de mogelijkheden tot wijn-spijs, en voor-, tussen- en hoofdgerecht waren tot onze beschikking om dit te toetsen. Waar de Rosso di Montalcino an sich duidelijk baat had bij het extra uurtje zuurstof en zodoende ronder en complexer was geworden, zorgden de filmende elementen in de combinatie van griet, ganzenlever en kalfsjus ervoor dat de wijn helaas significant aan fruit en structuur verloor.
Bij krokant gebakken zwezerik met kalfswang, beukenzwammen en truffel was dit volledig anders. De Brunello 2005 paste wonderwel bij de aardse smaken in dit uitstekende gerecht, en hield zich niet alleen staande, maar toonde prima concentraat, zachtere tannines en veel gastronomisch vermogen. En de Pianrosso Riserva? Wel, het bleek een alleskunner. Misschien een zwaargewicht voor enkel het speenvarken met rodeportsaus, maar met de toevoeging van gelakt buikspek een heerlijk gastro-vineus duo (hoewel de groene asperges in het gerecht achterwege hadden mogen blijven).
Los van deze analyse, maar zeker zo belangrijk, het volgende. De Karpendonkse Hoeve, onder aanvoering van sommelier Ralph Kappé, slaagde er vanmiddag glansrijk in om (in zo'n vier uur tijd) een sfeervol, ontspannen en goed verzorgd evenement neer te zetten. Ondersteunend materiaal voor handen, de uitleg bij de wijnen informatief maar bondig, het geheel vooral gericht op proeven en dialoog. Culinaria zonder drempel, maar met gastvrijheid en overduidelijk plezier. Zoals hier eigenlijk altijd het geval is.
Maurice van Bussel
Reacties op dit artikel
Er zijn nog geen reacties op dit artikel.
Laat hier uw reactie achter
Culinaire kalender
5 t/m 11 maart
Restaurant Week | lees verder
Over Knoopjelos
Sinds 2001 recenseert Knoopjelos de Nederlandse restaurantwereld. Objectief, kritisch en genuanceerd, als bron van informatie voor consumenten en als klankbord voor restaurants.
