Duitse topwijnen in Scherpenisse | 2 maart 2010
Het was inmiddels ruim 2 jaar geleden dat we op uitnodiging van eigenaar en chef-kok Maurice de Coninck hotel-restaurant De Gouden Leeuw in Scherpenisse bezochten. Destijds een meer dan geslaagd diner in volledig Zeeuwse sferen, dat wij met een 8,0 beoordeelden. Inmiddels heeft de Coninck het restaurant volledig verbouwd, en konden wij onze belofte om naar het resultaat te komen kijken inlossen. Prettige bijkomstigheid: de vandaag georganiseerde proeverij van importeur Vineria Vitus Allemania, dat eveneens zijn eigendom is.
Laten we ons allereerst richten op het nieuwe interieur. Waar voorheen vooral donker hout en koloniale invloeden opvielen is De Gouden Leeuw nu sfeervol-strak en elegant. Donkergrijze plavuizen, slanke zwart lederen fauteuils, witte muren met moderne kunst, en tevens een knusse lounge-hoek voor aperitief en digestief. Een complete, en zeer succesvolle, metamorfose van een restaurant dat je nu eerder in Middelburg of Goes zou verwachten dan in het toch conservatieve Scherpenisse.
In het aangrenzende pand, het voormalige Raadhuis, stond een royaal assortiment aan hoogwaardige wijnen uit ondermeer de Rheingau, Pfalz en Franken uitgestald. Maurice verspilde weinig tijd, en vulde de glazen allereerst met enkele bijzondere Rieslings. Vriendelijk geprijsd, maar om de Hillside '09 van Gehring (gastronomisch, mondvullend en mooie ronde zuren) en Riesling Trocken '08 van Weingut Geil (zeer zuiver met subtiel goût de petrol) als instapwijnen te bestempelen zou de intrinsieke kwaliteit tekort doen. Een stapje hoger, maar minder geprononceerd, gingen we met de Charta Riesling van Aldendorf, waarna het echte werk begon.
Freiherr Langwerth von Simmern, een wijngoed dat al sinds 1464 bestaat, ontving met de Riesling Trocken 2007 al een positief oordeel van Onno Kleyn in de Volkskrant, en kunnen niet anders dan ons volmondig aansluiten bij zijn woorden: " ...zo hartverscheurend lekker, zo nobel, zo aristocratisch van geur. Limoen, bloemetjes, alles zit erin, en dan volgt nog een spattend sappige smaak." Wat een fenomenaal glas wijn! We begrijpen volledig waarom De Coninck het hedendaagse product van onze oosterburen met zoveel enthousiasme aanbiedt.
De Riesling Fellbach van Rainer Schnaitmann uit Württemberg (hoe Duits kan een wijn klinken?) maakte hierna eveneens indruk. Meer animaal, terroir-gedreven, rijp, met florale tonen, een aanzienlijke aciditeit op het middenpalet en een lange finish. Opnieuw een duidelijke eetwijn, wederom van harte aanbevolen.
Het echte geweld zat echter aan het eind. Ok, hoger segment, maar elke wijnafficionado moet de Grauburgunder van Dr. Hegen toch minstens eenmaal geproefd hebben. Blind zou zelfs een ervaren sommelier dit maar lastig als Pinot Gris weten te raden. In stijl en mondgevoel namelijk meer Chardonnay of houtgelagerde Chenin Blanc, rijk, elegante aciditeit en een waanzinnige afdronk. Als we dan afsluiten met enkele vintage Rieslings van Schloss Reinhartshausen uit Erbach, die zover terug gingen als '78 en '69, is het duidelijk: onbekend maakt onbemind, maar het is hoog tijd om nader kennis te maken met wijn uit Duitsland.
Maurice de Coninck toont zich in dit kader een gepassioneerd voorvechter en ambassadeur. Zijn Vineria Vitus Allemania heeft een assortiment om van te dromen en deze eigen import is een verrijking voor elke wijnkaart. Natuurlijk vereist het relatief onbekende product wat extra uitleg richting de gast, maar het niveau, het gastronomische potentieel en het onderscheidende vermogen van deze wijnen is in alle opzichten de moeite waard. Prost!
Maurice van Bussel
Reacties op dit artikel
Er zijn nog geen reacties op dit artikel.
Laat hier uw reactie achter
Culinaire kalender
5 t/m 11 maart
Restaurant Week | lees verder
Over Knoopjelos
Sinds 2001 recenseert Knoopjelos de Nederlandse restaurantwereld. Objectief, kritisch en genuanceerd, als bron van informatie voor consumenten en als klankbord voor restaurants.
