1910 | 8,4
Eindhoven, april 2011
Een diner op een vanaf het thuisfront nabijgelegen locatie. 1910 is al jaren een vaste waarde in de Eindhovense binnenstad, en één van de best draaiende en hoogst gewaardeerde eetgelegenheden. Dat heeft meerdere redenen. Het interieur is trendy maar tijdloos, de keuken opereert op een constant niveau onder vriendelijke prijzen, en de enthousiaste (voornamelijk vrouwelijke) zwarte brigade geeft onder leiding van maitre/eigenaar Bas Strijbosch elke gast een ontspannen gevoel van welkom. Knap, want er gaan hier op een doordeweekse dag zomaar 80 couverts doorheen. Samengevat, 1910 houdt zich stevig staande als het ultieme brede-doelgroep-adres in de lichtstad.
De recentelijk gewijzigde menukaart biedt een groot aantal aanlokkelijke gerechten, maar het leeuwendeel van de gasten kiest er evengoed voor om verrast te worden. Zo ook wij. Want hoewel chef-kok Ton Hoogers er een minder uitgesproken stijl op nahoudt dan voorganger Yuri Wiesen, stellen zijn menu's eigenlijk nooit teleur. We nemen plaats op het terras, nippen aan sappige Veltliner van Kies, en wachten op wat komen gaat.
Ditmaal wordt gravad lax met ietwat royaal geportineerde creme fraiche, zoetzure komkommer en haringkaviaar, gevolgd door een uitstekende combinatie van witte asperges en rode mul, rucola, kruidencrème en Hollandaise. Eerstgenoemde kan aanvullende bitters gebruiken, maar los daarvan is het een puur en smaakvol gerecht, waarbij de kwaliteit van de zalm opvalt en ook de geschonken Chardonnay van Clos Domèque aansluit bij de vettige vis. De Menhir (100% Verdeca) uit Puglia heeft meer moeite met het tussengerecht, want hoewel aromatisch (lychee, kruisbessen) blijft het weeig op het palet en is bij dit gerecht hogere aciditeit noodzakelijk. Er zou naar alle waarschijnlijkheid niets mis zijn geweest met een moderne Pinot Gris.
Een foutloze combinatie volgt. Halve Canadese kreeft met lamsoren en antiboise is stevig op smaak gebracht, juist gegaard en heeft geenszins verdere toevoeging nodig. En zo zijn we, gezien de warme lenteavond nog altijd in de buitenlucht, aanbeland bij het pièce. Grainfed Australisch rund, waarbij seizoensgroenten, puree en saus van vintage aceto. Zonder fratsen, het vlees stevig aangezet en na een moment in de oven even laten rusten, het garnituur beetgaar, de saus krachtig met ondersteunende zuren. In geen velden of wegen een negatief commentaar te bekennen.
Stond in eerste instantie Chileense Carmenère van Tierra Nueva op het programma, die keuze wordt nog voor het hoofdgerecht arriveert door Strijbosch hersteld. Te stevig hout en zonovergoten zwarte bessenfruit leidt tot een alternatief, en zo duiken we de Priorat in. Vele malen meer complexiteit, structuur en integratie, en zodoende uitstekende wijn-spijs in de breedte.
Met een mini-dessert van Granny Smith en structuren van munt sluiten we de avond af. Twee conclusies komen op basis van dit diner vooral bovendrijven. Dat restaurant 1910 qua culinaire kwaliteit een toonbeeld van stabiliteit is, en dat gasten hier zonder uitzondering een hartelijke en verzorgde avond beleven. Een 'zekerheidje', zoals het in de volksmond heet. Je weet waar je aan toe bent, de keuken stelt eigenlijk nooit teleur en je wordt steevast gegrepen door de uitbundige, informele touch. Horeca-ondernemerschap zoals het hoort, en dat maakt 1910 een aangenaam adres voor alle rangen, standen en voorkeuren. Het levert gelijktijdig een 8,4 als beoordeling op.
Maurice van Bussel
Culinaire kalender
5 t/m 11 maart
Restaurant Week | lees verder
Over Knoopjelos
Sinds 2001 recenseert Knoopjelos de Nederlandse restaurantwereld. Objectief, kritisch en genuanceerd, als bron van informatie voor consumenten en als klankbord voor restaurants.
