Het gebied rond de Hooikade en Denneweg is één van de meest aantrekkelijke buurten van Den Haag. Een mix van bohémien, studentikoos en upper-class, stijlvol maar zonder dedain. Dat laatste kan ook worden gezegd over restaurant Alexander, dat hier inmiddels een jaar gevestigd is. Qua sfeer heeft het wat weg van een Parijse brasserie. Stevige houten tafels, bruinlederen stoelen, een ruime, goedgevulde bar. Kleinschalig maar comfortabel, verzorgd maar ongedwongen. Dankzij de grote open ramen aan de voorzijde vervaagt de grens tussen binnen en buiten op prettige wijze, en betrekt het restaurant van eigenaar en naamgever Alexander Orekhov de dynamiek van de wijk bij de ervaring.
De cuisine houdt het midden tussen Frans en Italiaans, en biedt naast een zestal voor- en hoofdgerechten ook diverse pasta’s, die als hele of halve portie besteld kunnen worden. De wijnkaart richt zich eveneens op eerder genoemde landen, met een enkele aanvulling uit Argentinië en Duitsland. De keuze valt op Riesling Alte Reben van Markus Molitor, één van de meest geliefde wijnmakers uit de Mosel, voor de diverse bereidingen die vanavond à la carte worden samengesteld.
Tataki van tonijn met sesam, soja en wasabimayonaise is alvast een uitstekende start. De vis kort en stevig aangezet, wasabi in juiste balans tussen mild en scherp, en een frisse salade van komkommer en rettich als neutraliserende variant op gember. Als vervolg, en ongetwijfeld ter compensatie voor de vandaag niet meer voorradige pasta met zeekreeft, tovert de chef ‘en surprise’ de vier overige beschikbare cannelloni’s in miniatuurvorm tevoorschijn. Asperges, zalm, truffel en bospaddestoelen, en tenslotte met spinazie, ricotta en pomodori. Hoog op smaak, goed van structuur en perfect al dente. Met de Italiaanse helft van het spectrum zit het bij Alexander wel goed.
Ook de cuisson bij grote garnalen met biologische roma-tomaatjes, maar enigszins overheersende zwarte en groene olijven, is uitstekend, waardoor we vol vertrouwen in afwachting zijn van het pièce. Noordzeetong verschijnt, met groene asperges en langoustinejus, maar deze blijkt royaal over de ideale garingstijd heen. Bovendien kan het gerecht als geheel smaaktechnisch meer spanning gebruiken. Franse boerderijkip, gevuld met duxelles van paddestoelen, ganzenlever en truffel is beduidend beter geslaagd, en hoewel ietwat vlak wel een kundige uitvoering van een ware bistro-klassieker.
Zonder dessert, maar met espresso en teruggekoelde grappa (geestig genoeg eveneens Alexander genaamd) komt het vlotte diner in de regentenstad tot een einde. Indien de hoofdgerechten minder onfortuinlijk waren geweest zou er voor dit sympathieke, betaalbare restaurant een beoordeling rond de 8 uitgerold zijn. Nu blijven we met een 7,7 net onder die grens steken. Een en ander kan opgewaardeerd worden indien de consistentie bewaakt wordt en het (te) generieke garnituur op de borden achterwege blijft. Het doet niets af aan het feit dat hier op enthousiaste wijze smaakvolle combinaties op tafel komen, ondersteund door een uitgebalanceerde wijnkaart en een vriendelijke benadering. En daar mag de Denneweg content mee zijn.
Maurice van Bussel
5 t/m 11 maart
Restaurant Week | lees verder
Sinds 2001 recenseert Knoopjelos de Nederlandse restaurantwereld. Objectief, kritisch en genuanceerd, als bron van informatie voor consumenten en als klankbord voor restaurants.
|
“Kritisch maar rechtvaardig met kennis en respect. Knoopjelos: De ideale gast!” Ysbrandt Wermenbol, Sandra Musumeci & Ronnie Brouwer, Le Marron |