De Cuijt | 7,8
Mierlo, januari 2010
Net buiten Mierlo, in het rustieke pand waarin restaurant De Cuijt gevestigd is, wanen we ons in het tijdperk van het Polygoon journaal. Donker hout, bronzen accenten, fleurige gordijnen en een originele staartklok. Een idyllisch geheel dat extra kracht wordt bijgezet door het winterse landschap buiten de deur. Innovatieve culinaire concepten of fusion cuisine lijken hier verder verwijderd dan ooit. In plaats daarvan biedt De Cuijt een eerlijke Nederlandse keuken, ambachtelijk en gul in omvang. Het spreekt overduidelijk aan, want slechts weinig zaken kunnen in deze regio rekenen op zo'n grote schare vaste gasten. En zodoende zijn ook vanavond alle tafels van het charmante restaurant bezet.
Het bargedeelte kent de meest intieme ambiance, en onderstreept de filosofie alhier het best: ongedwongen genieten. Dat enkele tafelgenoten de voorkeur geven aan à la carte, terwijl anderen kiezen voor het 5-gangen verrassingsmenu blijkt geen probleem, en dat is een aangename vorm van flexibiliteit. Qua wijnen laten we de selectie over aan de sommelier, en hoewel de kaart zich met name richt op Frankrijk en Italië, is het opvallend aantrekkelijke aanbod met zorg samengesteld. Hier zijn liefhebbers aan het werk.
Een zuivere, minerale Pouilly Fumé van het huis La Porte de l'Abbaye vormt de start. Nog jong en een paar graden te koel geserveerd, waardoor de wijn in eerste instantie gesloten blijft. Dit feit is echter na enkele minuten verholpen, en bij het inzetten van de borden transformeert het in een soepele, waardige begeleider van een trio van voorgerechten: rauwe oester, carpaccio van zalm met limoendressing en op de huid gebakken roodbaarsfilet. Drie individuele componenten, maar zonder uitzondering kwalitatief in orde. Na rijk gevulde ossenstaartbouillon verschijnt gamba, gewikkeld in vederlicht tempura. Zeer goede cuisson, maar overheerst door een intense tomatencoulis met soja. Het zilt en zuur is teveel voor de delicate schaaldieren.
Het hoofdgerecht wordt unaniem verkozen tot favoriet van de avond. Ossehaas met gestoofde prei en krokante zwezerik is prima uitgevoerd en in evenwicht, maar aan de overzijde kan kalfssukade met truffeljus zelfs op meer complimenten rekenen. Perfecte textuur, hoog op smaak, volgens het boekje. Hierbij San Martino '98 van Villa Cafaggio. De flagship Sangiovese van dit gerenommeerde huis uit Toscane, die weinig verdere uitleg behoeft. Geconcentreerd rood en zwart fruit, zachte tannines, een vleug mint gecombineerd met karakteristieke tonen van tabak en leer.
Tenslotte nog dessert met luchtige bavarois van mandarijn met vanille-ijs, en daarmee is de kennismaking met De Cuijt een positieve exercitie geworden. Degusteren in een omgeving die vervlogen tijden terugbrengt, met een hedendaagse culinaire kwaliteit. Klassieke bereidingen verraden veel aandacht bij de witte brigade. Naast hetgeen op de borden verschijnt, word je gegrepen door de hartelijke, authentieke, Oud-Brabantse sfeer, zoals die amper meer voorkomt. Een uniek restaurant derhalve, dat al direct onze sympathie heeft. We komen tot een keurige 7,8 als beoordeling, en keren hier met plezier terug.
Maurice van Bussel
Culinaire kalender
5 t/m 11 maart
Restaurant Week | lees verder
Over Knoopjelos
Sinds 2001 recenseert Knoopjelos de Nederlandse restaurantwereld. Objectief, kritisch en genuanceerd, als bron van informatie voor consumenten en als klankbord voor restaurants.
