De Slagmolen | 8,2
Opglabbeek, maart 2010
Weldadig genieten in de watermolen van Opglabbeek in België, dat mag ik wel zeggen op deze zonovergoten zondagmiddag. We rijden met navigatie naar het kleine plaatsje in Belgisch Limburg. Restaurant De Slagmolen kreeg afgelopen jaar zijn tweede Michelin ster, en het werd dus tijd om deze culinaire parel te bezoeken.
Inderdaad, met navigatie, want zonder waren we er nooit gekomen. Heel afgelegen in een mooie en rustige omgeving ligt de watermolen aan de Bosbeekvallei. Een idyllisch plaatje, omgeven door een tuin met buxusperken en grote hagen. Jammer dat het nog winter is. In de zomer is het een oase van groen, waar men ook buiten op het terras kan dineren. Bij binnenkomst worden we verwelkomd door de patron: Bert Meewis. Hij gaat ons voor naar het restaurant, dat niet zo groot is. Ik denk 40 couverts, en het maakt een gezellige indruk. Witte muren met authentieke balken en het houten mechanisme van de watermolen dat in het restaurant is geïntegreerd. Deze middag is het restaurant volledig bezet, dus voor ons het bewijs: een goede keuze.
We beginnen met een glas champagne, Bollinger, special cuvée. Hierbij de amuses: soepje van garnalen met stukjes kreeft, praline van eendenlever met nootjes en een gelei van mispel, sushi van zalm met crème van mierikswortel, en een viskroket met tartaarsaus. We kiezen het Slagmolenmenu met wijnarrangement. Als eerste wijn: Reuilly, La Raie, Claude Lafond. Een Loire wijn, gemaakt van Sauvignon Blanc. Loepzuiver, maar niet erg spannend en bovendien teveel zuren bij tartaar van rund met Aquitainekaviaar. De tartaar is goed op smaak gebracht met bieslook, kappertjes en fijn gesneden rode ui.
Het volgende gerecht is de favoriet deze middag: Verse krab met hopscheuten. Hopscheuten zijn maar een korte periode verkrijgbaar en in België heel bekend. Volgens de chef niet alleen bijzonder maar ook kostbaar (liefst 180 euro per kilo) en inderdaad zeer smaakvol. De begeleidende mousselinesaus is gemaakt van het kookvocht van de scheuten. Zonder veel toevoegingen een puur en heerlijk gerecht. Ook hierbij werd de Reuilly geschonken. Jammer, want dit gerecht had een andere wijn verdiend.
We vervolgen met witte Bourgogne, Mercurey, La Creuze van Pierre Yves Colin-Morey. Een mooie complexe wijn, gastronomisch breed inzetbaar, duidelijk terroir (kalk). Hierbij coquilles met gesmolten ganzenlever op fijn gesneden rode sla en notenvinaigrette. De wijn blijkt een uitstekende begeleider, de coquilles zijn perfect van cuisson, en met de gesmolten ganzenlever vormt dit gerecht een delicatesse.
Inmiddels maken we kennis met de vriendelijke gastvrouw en echtgenote van de chef: Karlijn Libbrecht. Zij stuurt de zwarte brigade aan. Jonge vriendelijke mensen, beleefd en voorkomend, iets wat ons telkens weer opvalt in België! Ondertussen staat de volgende bereiding klaar: Gegrilde tarbot met gekaramelliseerde witloof. Hierbij wordt apart een zachte mosterdsaus geserveerd. De tarbot had korter op de grill gekund, maar is subtiel van smaak en het witloof krokant met een licht zoetje van de caramel.
Het hoofdgerecht bestaat uit Bresse kip met portosaus en truffel. Mals en vol van smaak. Een zachte portsaus die de smaak van de kip niet overheerst, en de truffel als extra accent. Hierbij kleine cantharellen en tuinbonen, en een glas Château Puy- Blanquet St- Emilion Grand Cru 2001. Een subtiel glas, en veilig gekozen. De Slagmolen heeft een klassieke keuken en uitstekende gerechten. Prima technische uitvoeringen, niet veel op aan te merken, maar toch missen we spanning en verrassing.
Als pre-dessert een schuim van yoghurt met sorbet van violetjes. Zachte, romige yoghurt met een frisse, geurige sorbet. Het nagerecht is een eigen variatie op de Dame Blanche. Een royale schep huisgemaakt vanille-ijs met warme chocoladesaus, in een aparte schaal lobbig geklopte slagroom. De wijn: Rivesaltes Tuile Domaine Des Chênes 2004. Wederom een uiterst smaakvol gerecht. Lang geleden dat we zo gesmuld hebben van ijs. Samen met de wijn een combinatie die altijd mag blijven. Prima afsluiting van een rijke maaltijd in een zonovergoten Opglabbeek. Een restaurant dat ons bij blijft als aangenaam, klassiek, vriendelijk en uiterst correct. De waardering: een 8.2
John Golsteijn
Culinaire kalender
5 t/m 11 maart
Restaurant Week | lees verder
Over Knoopjelos
Sinds 2001 recenseert Knoopjelos de Nederlandse restaurantwereld. Objectief, kritisch en genuanceerd, als bron van informatie voor consumenten en als klankbord voor restaurants.
