De Treeswijkhoeve | 8,0
Waalre, december 2009
Het was alweer een hele tijd geleden dat we de Treeswijkhoeve bezochten. Dit keer geen zondagmiddag maar een zondagavond. Natuurlijk is een restaurant dan volkomen anders wat de sfeer aangaat. Jammer dat je dan geen uitzicht hebt op de prachtige tuin. We arriveerden om 18.30 uur. Het was al donker, maar het restaurant was mooi verlicht en het totaalplaatje zag er aanlokkelijk uit. Bij binnenkomst werden we ontvangen door de gastvrouw Anne-Laura. Ze nam onze jassen aan. We waren wat vroeger dan we aangegeven hadden. Omdat er geen aparte aperitief ruimte is, namen we plaats in een ruimte die voor gezelschappen was gereserveerd. Hier begon onze avond met een glas champagne: Moët et Chandon. Lekker begin na een lange autorit vanuit Amsterdam.
Bij dit glaasje werden we welkom geheten door de altijd enthousiaste en immer vriendelijke patron en chefkok Dick Middelweerd. Hij bracht de eerste amuses: krokantje met snertijs waarin rookworst en spekjes. Bijzonder, ijs met de smaak van Nederlandse erwtensoep. Als tweede: mousse van eekhoorntjesbrood met schuim van Genneper hoeve kaas , hierop een klein eidooiertje (op 65 gr. gegaard). Vervolgens gepekelde zalm op couscous met citroen en een kroketje van bloedworst met appel en een puree van rode kool. Lekkere winterse amuses die onze smaakpapillen wakker maakten.
Deze avond kozen we voor het Alliance Menu. Natuurlijk hoorde hier ook wijn bij! Ons gezelschap bestond uit zes personen. Niet zo makkelijk om dan een keuze te maken uit de grote wijnkaart die De Treeswijkhoeve voert, fijn dat er ook een ruime keuze in halve flesjes is, maar we werden het na lang overwegen toch eens. Onze eerste keuze werd een Gruner Veltliner: Käferberg 2006. Een mooie strakke wijn, vol van smaak met een heel klein zoetje. Dit gaf de wijn iets extra’s maar bleek niet bij alle gerechten helemaal ideaal te zijn.
Als eerste gerecht dun uitgesneden coquilles, pekelvlees met gember, puree van cashewnoten, augurk en shii-take met soja. Heel bijzonder, de coquilles waren subtiel gekruid en mooi van cuisson. Het pekelvlees had een lichte zweem van gember. En de combinatie met de shii-take en de sojasaus was geslaagd. De Veltliner was hierbij helemaal optimaal. Compliment voor de keuken. De ouverture was uitstekend!
Vervolgens langoustine, scheermes, katvis en mosseltjes met wortel en gember. Schuim van kokos en limoen. Wederom de Aziatische invloed die in veel restaurants te bespeuren valt. Maar zijn we niet toe aan een nieuwe smaaksensatie? Dit gerecht zag er in de presentatie al helemaal top uit. De smaak was heerlijk. De langoustines in een krokant omhulseltje, gaf het geheel een extra bite. En de combinatie van wortel en gember met het beetje kokos en limoen zorgden ervoor dat het gerecht iets bijzonders kreeg. Licht en heel smaakvol. Voor mij het beste gerecht van de avond!
Maar we gaan verder met het volgende vis gerecht: tarbot met bereidingen van bloemkool, Pedro Ximenez krenten en kappertjes. De vis was prima van cuisson. De zalvige bereiding van bloemkool in combinatie met de krenten voldeed prima maar was voor mij niet zo favoriet. Bovendien was de presentatie een beetje vreemd.
Bij ons hoofdgerecht dat daarop volgde kozen we voor een rode wijn: Rosso di Montalcino Casanova di Neri 2003. Een Toscaanse topwijn met een volle geur van zoete specerijen en rijp zwart fruit. Zijdezachte tannines en een volle afdronk. Deze mooie donkere Italiaan bleek een goede begeleider voor de fazant in twee bereidingen met ganzenlever, zuurkool, gebakken witlof en gebrande mosterd. Dit was een prachtig en zeer smaakvol gerecht. Heerlijk mals, evenals het gekonfijte pootje. Bijzonder lekker was een bitterbal, gemaakt met linzen en kerry en gehuld in een krokant jasje. Natuurlijk was de zuurkool en witlof niet te missen bij dit verfijnde gerecht. En onze wijn werd alleen maar beter. Goede wijn-spijs combinatie. Wat wil je dan nog meer!
De avond verliep geruisloos. De zwarte brigade was zoals altijd vriendelijk en ongemerkt aanwezig. We hadden het naar onze zin. Gezellig samen zijn met vrienden aan tafel , met een goed glas wijn en een smakelijk diner. Wat wil je nog meer!
Maar we gingen verder met het dessert: Pannacotta van laurier, pastille van Bisschopswijn, gestoofde Gieser wildeman peertjes en roomijs van Bastogne koeken. Vervolgen koffieparfait, mousse van witte chocolade, passievrucht, melkschuim en pinda. Allemaal kleine lekkernijen die in smaakbalans prima op elkaar waren afgesteld. Niet te zoet en een verscheidenheid aan textuur. Als afsluiting van deze parade van zoetigheid een chocolade soufflé, mandarijn en sorbet van groene thee. Heerlijk luchtig, zoet en fris bij elkaar. Ter afsluiting koffie met heerlijk huisgemaakte friandises. Een prima avond. Dick is een chef die op culinair gebied de nieuwste ontwikkelingen meester is. Iemand die voor de uitdaging gaat en plezier in zijn vak heeft, wat hij ook uitstraalt. We komen zeker terug!
John Golsteijn
Culinaire kalender
5 t/m 11 maart
Restaurant Week | lees verder
Over Knoopjelos
Sinds 2001 recenseert Knoopjelos de Nederlandse restaurantwereld. Objectief, kritisch en genuanceerd, als bron van informatie voor consumenten en als klankbord voor restaurants.
