Toen restaurant Lef in Helvoirt slechts 7 weken geopend was, brachten we er ons eerste bezoek. Destijds waren we te spreken over de ambiance, de culinaire kwaliteit en het enthousiasme van eigenaars Maikel Kappen (maitre-sommelier) en Sietse Blummel (chef-kok). Nadien bereikten ons meer positieve reacties, die vrijwel allen termen als ‘toegankelijk’ en ‘prima prijs-kwaliteitverhouding’ bevatten. Voldoende reden om een vervolg in te plannen. Aan de bar wordt Champagne van het kleine huis Oudart-Ortillon geschonken, onderwijl volgt de beslissing tot een 4-gangenmenu 'en surprise'.
Het voorgerecht doet direct deugd: americain van kalf, goed van structuur én smaak, waarbij brunoise van tomaat voor een lichtzoete toets. Hiernaast getrancheerde, krokant gebakken zwezerik, degelijk uitgevoerd en met het juiste mondgevoel. Ook de drie bereidingen van Yellow Fin tonijn worden overigens met genoegen ontvangen. Als sashimi met schuim van soja, tataki onder gelei van tomaat. en de tartaar naast kundig gebakken langoustines. De wijn is een passende, breed inzetbare keuze: een opulente Soave van Pieropan (die opvallend genoeg geen Classico genoemd mag worden vanwege de in Veneto nogal controversiële schroefdop).
De derde gang krijgt vorm via lamszadel, zalf van bataat, schuim van knoflook. Een gastronomische parodie, 'kebab nieuwe stijl', met een superieure kwaliteit vlees en een diepe, pure smaak. De wijn-spijs kan nog aandacht gebruiken, aangezien de op zich elegante, maar krachtige Syrah-Grenache, Cotieres de Nimes (waar de oud-oenoloog van Lafite zijn vakmanschap op los heeft gelaten) tekort schieot in animale tonen bij dit gerecht, waardoor te overdadig rood fruit komt bovendrijven.
Tot afsluiter verkiest de keuken filet van duif, het pootje gekonfijt in ganzenvet, gebakken foie, witlof en de eigen jus gemonteerd met chocolade. In een woord: hemels. Dat de foie steviger aangezet mag worden, vergeten we volledig wanneer in het glas Monastrell van Atalaya verschijnt, Spaanse glorie, fluweelzacht, en een finish met een zeldzame schoonheid. Na dit alles kunnen we concluderen dat de reeds voorspelde doorontwikkeling van Lef gerealiseerd wordt. En als we in acht nemen dat het restaurant pas vier maanden open is, is dat een grandioze prestatie.
Blummel biedt creatieve gerechten die soms klassiek en soms modern/internationaal van aard zijn, waarbij goed wordt nagedacht over de combinatie van smaken. In de uitvoering kan het bij tijden nog net wat oplettender, maar in de breedte wordt zondermeer een uitstekend niveau neergezet. Als we dit samenbrengen met de kwaliteit van de geschonken wijnen, en het oog voor detail dat tot in de servieskeuze en het glaswerk zichtbaar is, komen we tot een cijfer dat enkele tienden hoger ligt dan bij de kennismaking. Een 8,5 is derhalve het verdienstelijke resultaat. Topcuisiniers in Vught en Den Bosch: u heeft er een geduchte concullega bij!
Maurice van Bussel
5 t/m 11 maart
Restaurant Week | lees verder
Sinds 2001 recenseert Knoopjelos de Nederlandse restaurantwereld. Objectief, kritisch en genuanceerd, als bron van informatie voor consumenten en als klankbord voor restaurants.
|
“Als kok wil je altijd de ongezouten mening van je gasten. Knoopjelos doet dat met verve en veel culinaire liefde.” Jeroen Trimbos, restaurant Jerome |