Op één van de koudste avonden sinds het midden van de jaren ‘80 stond het eerste restaurantbezoek van 2009 op het programma: Normandie in Valkenswaard. Het pand geniet een flinke bekendheid in de regio, opgebouwd door de vorige eigenaars, die hier jarenlang een meer klassieke zaak hadden gerund. Het contrast in stijlen is aanzienlijk. Nu het restaurant in handen is gekomen van Denise Smits en Hans Jongejan wordt het gekenmerkt door lichte houtsoorten, gemelleerde stoffen in aardse tonen en een strak design. Volledig van deze tijd.
Na een korte rondleiding wordt oester met granité van bloody mary als amuse geserveerd. Een 4-gangen menu zou volgen, en bij het voorgerecht verschijnt direct een bekende naam op tafel: Schloss Gobelsburg Grüner Veltliner. De frisse maar geprononceerde Oostenrijker blijkt een waardig begeleider voor de Normandie-variant op sushi: fotomaki van gemarineerde tonijn en komkommer, brunoise van rode paprika en schuim van soja. Een uitgesproken, innovatieve twist, waarbij de rijst helaas te droog is, met nadelige effecten voor het mondgevoel.
Vervolgens een kleine salade met gebakken eendenlever, paddestoelen en krokant van pistache, waarbij Elzasser Riesling van Eugene Klipfel. Enige kanttekening betrof de kropsla, die weinig spanning bood in een anderzijds goed uitgevoerde combinatie. Qua wijn-spijs geen woord van kritiek bij deze klassieke paring.
Dan het pièce, en het beste gerecht van de avond. Getrancheerde runderlende (uitstekende cuisson), lintpasta met truffel en groene asperges. Aardse smaken, balans tussen ingrediënten, en met een degelijk glas Saint-Emilion naar volle tevredenheid. Het dessert wordt tenslotte begeleid door Rietvallei, diep rode dessertwijn uit Robertson, Zuid-Afrika. Nooit te zoet, waardoor het een brede inzetbaarheid heeft. Hierbij speculaasparfait met gewekte vijg, en ook dit getuigt van vakmanschap.
We kunnen concluderen dat restaurant Normandie een stevige metamorfose heeft ondergaan, en dat er nu al goed gepresteerd wordt. De stijl in de keuken is veranderd, en visgerechten voeren tegenwoordig de boventoon. In de grote, open keuken heerst bovendien rust, die wordt doorgetrokken in de zaal.
Het pand is zodanig ruim dat alle tafels voldoende privacy hebben, en de warme ambiance wordt verzekerd door de hartelijkheid van de eigenaars. Dit alles maakt het een prettige gelegenheid om je te bevinden. Dat velen deze mening delen, wordt bewezen door het feit dat zowel families als zakelijke gasten Normandie veelvuldig bezoeken. Het is bij een dergelijke diversiteit en omvang wel zaak scherp te blijven op de details, en hier en daar kan aan de gerechten nog geschaafd worden. Hans Jongejan toont gevoel voor smaak en cuisson, maar het mag op het bord bij tijden geraffineerder. Denise Smits verrast met prima wijn-spijs, en de keuzes in het arrangement waren dan ook volledig raak. Al met al een positieve ervaring, en een cijfer boven de 8 behoort in de toekomst tot de mogelijkheden. Voor dit moment een keurige 7,8.
Maurice van Bussel
5 t/m 11 maart
Restaurant Week | lees verder
Sinds 2001 recenseert Knoopjelos de Nederlandse restaurantwereld. Objectief, kritisch en genuanceerd, als bron van informatie voor consumenten en als klankbord voor restaurants.
|
“Knoopjelos: ontspannende inspanning op culinair niveau.” Martin Kruithof & Marjan de Jonge, De Lindenhof |