Solo | 9,7
Gorinchem, augustus 2008
Restaurant Solo in Gorinchem kon bij het vorige bezoek op lovende kritieken rekenen. Zou men het hoge niveau hebben weten te continueren? Iets na zessen betreden we het compact ogende, maar van binnen opvallend ruime pand, met haar sfeervolle grijstinten en Noord-Afrikaanse accenten. De eerste hapjes hebben ook een ontegenzeggelijk Marokkaanse touch, met olijfjes, vers brood en tamarakt. Van originele voedsel voor de armen, maar indien goed bereid en op smaak gebracht is deze puree van erwten een sensatie in al zijn eenvoud.
We geven de keuken carte blanche voor het diner, aan sommelier Jan Fassaert het verzoek hier passende wijnen bij te selecteren. Na een verfijnd duo van vlierbloesem en paling gaat het menu knallend van start, met een signatuurgerecht dat de naam van de zaak draagt. De ‘salade Solo' biedt een scala aan ingrediënten, die elkaar naadloos in balans houden. De inventieve combi van ganzenlever, Iberico ham, ossehaas, crème van paddestoelen, gerookte zalm en truffel, aangevuld met eetbare bloemen, wordt ideaal begeleid door de volle, licht kruidige Semillon-Chenin Blanc van Fishbone uit Australië.
Gang twee is even zo verrassend en misschien nog wel hoger van kwaliteit. Langoustines, perfect van cuisson, overgoten met witte chocolade, waarbij sinaasappel en venkel. Geen grondstoffen die je gevoelsmatig bij elkaar zou brengen, maar het kenmerkt een topchef om conventionele patronen te doorbreken en met dergelijke nieuwe vondsten te komen. We drinken Puligny-Montrachet Grand Champs (met een prettig bittertje dat ook in het gerecht te herkennen was), en dat maakt het feest compleet.
Na dungesneden coquilles, tomaat en rabarber, met geraffineerde Gewürztraminer uit de Elzas, komt The Widow's Block van Laibach op tafel, vorige maand nog uitgeroepen tot beste rode wijn van Zuid-Afrika. Een gewaardeerde geste van de gastheer, die ook nog eens uitstekend werkt bij licht gerookte en gebakken filet van duif, mango, passievrucht en gevogeltejus. Kracht en elegantie, zowel in de Cabernet Sauvignon als het gerecht, dat zelfs met de aanwezige zoete toetsen haar partner in de wijn vindt. Subliem.
Het pièce bestaat vervolgens uit gegrilde tongfilets met truffel, knolseldermousseline, gebakken paddestoelen en schuim van knoflook. Weer die cuisson, mooie aardse smaken en toch een licht gerecht. Ook ditmaal kon er trouwens een verrassing bij de wijn genoteerd worden: Marokko, en de enige Premier Cru die het land rijk is. Chateau Roslane, een Chardonnay van stand, die voldoende aardse tonen en body in zich heeft om de spijs recht te doen.
Het was wederom een superbe ervaring geworden bij restaurant Solo. De gedegen, klassieke scholing van Mohamed Elharouchi is duidelijk merkbaar, aangezien alle bereidingen, van sorbets en sauzen tot cuisson bij vlees en vis de perfectie benaderen. Daarnaast durft de keuken intense smaken, soms royaal in aantal, samen te voegen tot verrassende combinaties, die de plank nooit mis slaan maar tot spannende, harmonieuze gerechten leiden. Een avontuurlijke cuisine, waar hier en daar ook Noord-Afrikaanse nuances in boven komen drijven.
De zwarte brigade begrijpt de keuken van de chef volledig, en schenkt passende wijnen bij de culinaire creaties. Bovendien begeeft het nog jonge team, onder leiding van maitre-sommelier Jan Fassaert, zich met zichtbaar plezier en gemak onder de gasten, en dat maakt de restaurantervaring toegankelijk en pretentieloos. Solo is een jeugdige, swingende sterrenzaak die zich duidelijk profileert door haar keuken en werkwijze, en waar we zeker meer van gaan horen de komende jaren. Nog een stapje hoger dan de vorige keer, en met een rapportcijfer 9,7 het bewijs dat deze zaak tot de top van Nederland behoort.
Maurice van Bussel
Culinaire kalender
5 t/m 11 maart
Restaurant Week | lees verder
Over Knoopjelos
Sinds 2001 recenseert Knoopjelos de Nederlandse restaurantwereld. Objectief, kritisch en genuanceerd, als bron van informatie voor consumenten en als klankbord voor restaurants.
