Enkele nieuwe aanwinsten op de toch al aanzienlijke wijnkaart van Le Defi zorgden ervoor dat we, na de buitengewoon geslaagde masterclass Griekse wijn, slechts anderhalve week later wederom in Sprang-Capelle te vinden waren. Hoe zou u zelf zijn, als er een 'spijs-wijnavond' met enkele speciaal voor de gelegenheid geconstrueerde gerechten op het programma staat?
Aan de hand van maitre-sommelier Michael Daals lieten we ons meenemen op een vineuze tour, waarbij een breed scala aan wereldwijnen (letterlijk en figuurlijk) centraal stond. De reis ging van start in Japan, en via Oostenrijk, Slowakije en Australie werd de eindbestemming in de Rhône bereikt. Verteerbaarheid en elegantie als constante factoren, maar ook verrassende wendingen middels de diverse blind geschonken wijnen in het middelste deel van dit exquise diner, wat een uitgebreide dialoog tussen gast en gastheer opleverde.
Allereerst sake, dé trend van 2009, en inmiddels niet meer weg te denken uit de Nederlandse sommelierswereld. Bij een amuse van sushi tonijn uit Sri Lanka met yuzu, PX en gember (als brug tussen bord en glas) werd een Junmai Tokubetsu van Shinsousui, Tosatsuru geschonken. Vervaardigd met uit de verre diepte opgepompd zeewater en vanwege de omgekeerde osmose-filtering gekenmerkt door een unieke zuiverheid en mineraliteit. Het ideale aperitief.
Het vervolg kwam met een drieluik van langoustines, dat van rauw-zilt, via rijp-zuur naar filmend-bitter ging, allen ideaal opgevangen door de Loibner Grüner Veltliner (stuivend, een bijna Elzasser aciditeit en een klein zoetje) van Weingut Knoll uit Wachau. Het bewijst de veelzijdigheid en mogelijkheden van deze, toch vaak ondergewaardeerde, Oostenrijkse druif. En dat de fles een prijs verdient voor het lelijkste label ooit nemen we graag voor lief.
Het woord 'zeldzaam' kunnen we loslaten op de Chardonnay van Limbavin, aangezien er in ons land slechts één fles te vinden was. Voor eenieder die al bekend begon te raken met wijnen uit Slovenië en Hongarije, er klopt een nieuw land uit dezelfde regio op de deur, en Slowakije maakte via deze wijn direct een onuitwisbare indruk. Dat deed ook het gerecht met rogvleugel, king krab, oester, ponzu en boksoi, dat door de fijne zuurgraad en prettige mineralen (enigszins Campania in stijl) in de wijn een harmonieuze partner vond.
Meer Aziatische invloeden volgden bij gebakken coquille, waar de subtiel met agar agar verrijkte dashi via het bovenbord de ondergelegen rauwe coquille met wakame van een zweem van garing voorzag. Eenvoud en puurheid volgens de beste tradities van het land van de rijzende zon. De keuze voor een mono-cépage Semillon van Moss Wood was allesbehalve voor de hand liggend, maar de rijpe, zonovergoten 2004 vintage bleek een vondst. Rijk van smaak, en zelfs in viscositeit passend bij de dashi.
En wanneer als finale een Cornas 'Vin des Amis' verschijnt (concentraat van rood fruit, de alcohol perfect geintegreerd, licht peper, zwoel, en met terroir op haar mooist) bij een drietal bereidingen van zuiglam met een hint van sate-kruiden, dan volstaat zwijgen en genieten.
We voorzien de ervaringen van deze speciale avond niet van een cijfer, maar de uiteenzetting van dit persoonlijke genoegen wilden we u evengoed niet onthouden. Waarbij aangetekend dat er de komende weken alweer nieuwe creaties gepland staan in dit inspirerende, vooruitstrevende domein van wijn en spijs. En mochten er meer ontdekkingsreizigers een vergelijkbaar gastronomisch tripje willen ondergaan (wij gokken van wel), dan vernemen we graag uw eigen belevenissen. Wij blijven in ieder geval meer dan enthousiast over hetgeen Edwin Loos en Michael Daals in hun Le Defi keer op keer presenteren en presteren.
Maurice van Bussel
Hans Lippens schreef op 10-04-2010 om 12:18:
Het was een avond met heel veel verassing en....kwaliteit.Wederom
is het duidelijk, in ons vak raakt je nooit uit geleerd.Hulde aan zoveel
talent en durf.
5 t/m 11 maart
Restaurant Week | lees verder
Sinds 2001 recenseert Knoopjelos de Nederlandse restaurantwereld. Objectief, kritisch en genuanceerd, als bron van informatie voor consumenten en als klankbord voor restaurants.
|
“De Zwaan wil gasten echt verwennen, zoals Knoopjelos haar lezers de verschillen wil leren kennen.” Willem Jan Klomp, Carlo Chantrel en Roland Peijnenburg, De Zwaan |